η ΑΕΚ είχε κερδίσει μια από τις πιο... απολαυστικές προκρίσεις εκείνων των εποχών. Αν και είχε χάσει με 3-2 στη λασπομαχία της Λεωφόρου Αλεξάνδρας τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα, κατάφερε να προκριθεί με το γκολ του Δημήτριου Γκέσιου στο 34ο λεπτό της ρεβάνς. Σε μια εποχή που ο Παναθηναϊκός ήταν ήδη ισχυρός παρασκηνιακά με την παρουσία της οικογένειας Βαρδινογιάννη, κάθε νίκη σε βάρος του ήταν πολύ σημαντική για την ΑΕΚ.
Και πώς να μην είναι, από τη στιγμή που η ΑΕΚ συμπλήρωνε ήδη δύο χρόνια χωρίς νίκη σε βάρος του; Είχαν προηγηθεί τρεις ήττες τη σεζόν 1979-80 (συμπεριλαμβανομένης αυτής του μπαράζ για την 3η θέση) η ισοπαλία με 0-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια για το πρωτάθλημα δύο μήνες νωρίτερα και η ήττα στον πρώτο αγώνα του Κυπέλλου.
Η ΑΕΚ, με τον Μίλτο Παπαποστόλου στον πάγκο της, είχε αρχίσει πολύ καλά εκείνο το πρωτάθλημα, όμως στις αρχές Οκτώβρη είχε ήδη χάσει έδαφος. Το Κύπελλο ήταν ένας σοβαρός στόχος και το πάθος για πρόκριση ήταν μεγάλο. Το πόσο μεγάλο ήταν αυτό το πάθος, φαίνεται από το γεγονός ότι η Νέα Φιλαδέλφεια -αν και μεσημέρι Τετάρτης- γέμισε ασφυκτικά, από τις δύο αποβολές, μία για κάθε ομάδα, στο μισάωρο (στο 21' ο Λιβαθηνός και στο 26΄ο Βλάντιτς) και από τον τραυματισμό του Τζιράκη που αναγκάστηκε να αποχωρήσει νωρίς.
