Πριν από αυτά, όμως, είχε προηγηθεί ένα διήμερο με πολλές περιπέτειες. Το πιο αστείο και συνάμα αδιανόητο για τα σημερινά δεδομένα ήταν το γεγονός ότι η ΑΕΚ έφτασε στο Λονδίνο και δεν ήξερε… σε ποιο γήπεδο θα έπαιζε! Η κακή κατάσταση του αγωνιστικού χώρου του «Λόφτους Ρόουντ» είχε πυροδοτήσει μια φημολογία περί πιθανής χρησιμοποίησης του Γουέμπλεϊ μία μέρα μετά, την Πέμπτη 3 Μαρτίου 1977, σε περίπτωση που το γήπεδο των ΚΠΡ αποδεικνυόταν ακατάλληλο. Φήμη που εκ των υστέρων αποδείχθηκε ανυπόστατη, αφού ο αγγλικός σύλλογος δεν έκανε ποτέ κανένα σχετικό επίσημο αίτημα στην ΟΥΕΦΑ. Αλλά και η ΑΕΚ δεν γνώριζε τίποτα.
Παρ’ όλα αυτά, η ΚΠΡ παρουσίασε την ΑΕΚ ως υπαίτια της μη χρησιμοποίησης του Γουέμπλεϊ, παρά το γεγονός ότι ο ελληνικός σύλλογος θα προτιμούσε μεγαλύτερο γήπεδο, αφού θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες των 6-7 χιλιάδων Ελλήνων φιλάθλων που βρίσκονταν στο Λονδίνο και που στο «Λόφτους Ρόουντ» θα έπρεπε να… βολευτούν με χίλια εισιτήρια, τα οποία είχαν φτάσει να πωλούνται ακόμα και 30 λίρες. Όσο κοστίζει δηλαδή σήμερα, τέσσερις δεκαετίες μετά, ένα φθηνό εισιτήριο σε αγώνα Πρέμιερ Λιγκ! Και μιας και μιλήσαμε για λεφτά, να πούμε ότι το πριμ πρόκρισης για κάθε παίκτη της ΑΕΚ ήταν 120 χιλιάδες δρχ: 70 από τον πρόεδρο της ΑΕΚ Λουκά Μπάρλο και 50 από τον εφοπλιστή Χάρη Δημητρίου.
Ο κακός αγωνιστικός χώρος ήταν σοβαρό θέμα. Ο Δανός διαιτητής Αμούντσεν πήγε την παραμονή του αγώνα και έκανε αυτοψία, διαπιστώνοντας ότι μπορούσε να παιχθεί ποδόσφαιρο. Το ίδιο βράδυ, όμως, ο προπονητής της ΚΠΡ Ντέιβ Σέξτον απαγόρευσε να «πατήσουν» οι Ελληνες παίκτες το γήπεδο του αγώνα για προπόνηση, όπως απαιτούν οι σχετικοί κανονισμοί. Ο ομόλογός του της ΑΕΚ Φράντισεκ Φάντρονκ έγινε έξαλλος, έστησαν έναν άγριο τηλεφωνικό καυγά και στο τέλος η ελληνική πλευρά πέτυχε να της διατεθεί το γήπεδο, το οποίο, όμως, απεδείχθη ακατάλληλο ακόμα και για προπόνηση!
